حيف  فردا  كه تموم كوچه ها و باغا سبزن

              يه  عالم  پرنده  اينجا  از غم و غصه بلرزن

                                                         چقدر   خوبه   دوباره   روزاي  اخر  اسفند

                                                          روي هر لبي بشونيم دو سه تا غنچه ي لبخند

            دوباره بهار مياد باز همون حرف هميشه

            اگه  دلخوشي نباشه  هيچ كجا بهار نميشه

                                                        روزاي   اخر  اسفند  دوباره   صحبت  عيده

                                                       خوش به حال اون دلي كه پيش گلها رو سفيده

           سر زمينمون اگر چه پر ادماي تنهاست

          اما خونه ء قشنگ بهتريت دلاي دنياست

                                                           خونهء گلاي نازي كه دس همو مي گيرن

                                                           خونهء  شكوفه هايي كه براي هم ميميرن

         اينجا ادما اگرچه  فكر لحظه هاي  تازن

         دلشون ميخواد براي همه تازگي بسازن

                                                            نذاريم بهار بياد و تنگا بي ماهي بمونن

                                                           همهء  دنيا  ميدونن اهل  اينجا مهربونن

          نذاريم كه اسموني زير بار غصه خم شه

        نذاريم حتي يه ذره حرمت عاشقي كم شه

                                                       تو همين لحظهء زيبا كاش با هم قرار بذاريم

                                                     تا  بهار نيمده از راه،دلي رو به دست بياريم  

سال نو همگی مبارک امید وارم سالی سرشار از موفقیت در کنار خانواده داشته باشید

                                                                         دوستدار همیشگی شما سنگ صبور 

باز  منو   البوم  عكسات ، گريه ها  و  شب اخر

باز ميخواي بري عزيز شي اخه از اينم عزيزتر؟

                                                                    شونه هات يه خونهء گرم،دل من يه مرغ ناشي

                                                                     تو   كجا  و من  وليكن ، مي ميرم  اگه  نباشي    

زندگي زرده و رفتن يه مصيبت طلايي

 جرم من ديوونگيته ، طبق قانون جدايي

                                                                      دوست دارم ديوونه تر شم تو بايد بدي اجازه

                                                                       الهي  هواي  غربت  عزيزم  بهت  بسازه  !

 تو بري منم ميشينم مي شمرم فقط ستاره

 ماه داره اداي چشم روشنت رو درمياره

                                                                           صداي  مخملي  تو  تنها  يادگاره   زيبا

                                                                      گفتي برميگردي با برف اونموقع بهاره زيبا

 من ميخوام  برم  تو كوها ، برم  التماس  برفا

  اينو به هركسي گفتم خنديد و گفتش چه حرفا!

                                                                      ولي راس ميگم عزيزم من ميرم برفو ميارم

                                                                     اون بياد تو برميگردي من تو اين شكي ندارم

  فقط ازغصه دوريت روزي صدتا فال ميگيرم

  ديقهاي هزار و  يك  بار واسه  ديدنت  ميميرم

                                                                     قسمت ما شده انگار صبر و تنهايي و دوري

                                                                     به  خدا  واست ميميرم،كافيه بگي چه جوري

  مهم اينه كه ببارم مث بارون،مث كارون

                                                                       مهم اينه كه بدوني من دوست دارم فراوون

خدا خدا كردم تا زود تر برف بياد تا به وعده هات عمل كني و بياي پيشم

برف اومد و تو نيومدي

چند روز ديگه زمستون تموم ميشه يعني ممكنه توي اين چند روز بياي ؟ يا...

اگه نياي من تا زمستون سال اينده ميشينم منتظرت 

 تا بياي

به خورشيد گفتم گرمي ات را به من بده تا به تو بدهم، گفت: دستانش گرماي مرا دارند.

به آسمان گفتم: پاكي ات را به من بده، گفت: چشمانش پاكي مرا دارند.

از دشت، سبزي زندگي اش را خواستم، گفت: زندگي ات سبز تر از اوست.

از دريا بزرگي و آرامشش را خواستم، گفت: قلبت به اندازه اقيانوس است وآرامشت نيز.

از ماه تابندگي صورتش را خواستم، گفت: وقتي نگاهش مي كنم خجل مي شوم.

به فكر فرو رفتم من در قبال دستان گرمت، چشمان پاكت، سبزي زندگي ات، بزرگي و آرامش قلبت و صورت ماهت هيچ ندارم كه به تو هديه كنم جز......

اين...... بگير نترس، مي تپيد براي تو و من چيزي ندارم جز قلبم ندارم

 قلبمو دو دستی بهت تقدیم میکنم ومیگم

                                                         "عزیزم ولینتاین مبارک"

خشکیده و زردم چه غم انگیز چو پاییز

گلدشت  وجودم شده گلریز چو پاییز

در قحطی احساس دریغا که مرا نیست

هم ناله بجز مرغ شب اویز چو پاییز

گلزار دلم بی نفس مهر تو خالی است

از نغمه ء پر شور و دل انگیز چو پاییز

دردی که مرا ریخته در خویش صد افسوس

در چشم کسان هست چه ناچیز چو پاییز

من مانده ام و غربت و یک داغ جگر سوز

با یک دل تنها و خزان خیز چو پاییز

دلم خییییییییلی گرفته تنهای تنها هستم یه سنگ صبور پیدا نمیشه؟

         آخ که چه لذتی داره

                                                      بارون بیاد من بیام ....تو نیای

 اونوقت من تا انتهای خیابونو تنهایی گز کنم .

       تا تو از گل و لای کفشهام

                                                        از شلابه های تنم بفهمی

                                 آخ که چقدر دوستت دارم

           آخ که چه لذتی داره

                                              بارون بیاد من بیام .....تو هم بیای

اونوقت تو از تو نگاه بی تابم

           از دستهای داغ داغم

                                                 از چشمهای مشتاقم بفهمی

                               آخ که چقدر دوستت دارم

سلام دوستان من دوست سنگ صبورم نميدونم از اين كار من بدش بياد يا نه ولي چون خيلي دوسش دارم واسش اپ ميكنم پس تقديم به مهربانم..............................................................

البته از تولد سنگ صبور خيلي ميگذره اون واسه عزيزترينش اپ كرده حالا منم واسه خودش اپ ميكنم............

بي تو بودن مثل با تو بودنه                                      زير نور خيس بارونيه

مخمل سبز چشات.........                                        جنگل جادوييه........

گيسوي بلند تو ............                                        شعري از رهاييه.....

تو

مثل تو در هيچ جاي دنيا يافت نمي شود . تو بهانه اي براي شكستن بغضهاي دلتنگي و تنهايي ام هستي . تا كي بايد تو را در لابه لاي روياهاي شيرين كودكانه ام جستجو كنم ؟ چند بهار ديگر بايد بدون حضور سبز تو به خزان برسم ؟ تورا به شميم ياسهاي كبود بيا كه ديگر طاقت چشم انتظاري ندارم .

زندگي گرمي دلهاي به هم پيوسته است تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است ....................................................................................... 

       سنگ صبور تولدت مبارک از طرف نازنین

هرسال وقتی ۱۰ ابان هزاران شهاب به سمت زمین هجوم میاوردن از خودم می پرسیدم چه اتفاقی افتاده که آسمونیا میخوان خودشونو به زمین برسونن؟.... و امسال فهمیدم اونا به پیشواز حضور مسافری میان که سحرگاه ۱۱ ابانماه زمینو با گامهای مهربونش نوازش کرد تا سفرشو از خودش به خدا شروع کنه ....

امروز تولد دوست عزیزی هست ...

امیدوارم سالیان سال این روزو با خوبی و خوشی جشن بگیره.

با سلام به همه ى دوستان گل و خوبم ....

خدا همه ى شما رو برام نگه داره .... مى دونيد چيه ؟؟؟؟؟؟.......

امروز براى من روز خيلى مهميه .... امروز يکى از بهترين روزهاى خداست ... امروز بهترين روز براى منه... امروز يكى از فرشته هاى  خدا از توى آسمون به زمين اومده .... امروز تولد عشقمه ... توى اين روز مهم و پر بركت خداى مهربون اونو به من داد ... خدايا ممنونم ازت ....

 تولدت مبارك گل هميشه بهارم با اومدنت چراغ قلبمو روشن كردى * روز تولد تو ميلاد عشق پاكه براى شكر اين روز پيشونيم به خاكه *

عزيزم تولدت مبارك ... انشاءالله كه صدهزار سال و بيشتر و بيشتر زندگى كنى ... البته بهتره بگم زندگى كنيم ... من و تو .. با هم ... دومى بهتر بود !!! نظر تو چيه ؟؟؟.....

من امروز خيلى خوشحال و شادم ... كاشكى الان كنار هم بوديم تا شادى هامونو با هم تقسيم مى كرديم .... تا من بهت مى گفتم كه تو چقدر براى من عزيزى .... تا مى گفتم ناز من تولدت مبارك ...

 تولدت مبارك .... مى دونى چرا اين قدر مى گم تولدت مبارك ؟؟؟ آخه تولدت مبارك ....

    http://va3mani.blogfa.com

میای جشن تولد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/من منتظرتم!!!!!!!!!!!!!!!!نظر یادت نره...........................................  

              دفتر    خاطراتمو   ، وا     می کنم   به  یاد  تو

              در    میارم   از  آلبومم ،   عکسای    یادگار  تو

               عکستو  هی می بوسمو ، زل میزنم به دفترم

               عشق  تو  مونده در دلو ،فکر تو مونده در سرم

                   من هنوزم دوست دارم  

              زنجیر   قفل   یاد   تو ، از  دل  من  وا  نمیشه

             طفلکی  قلب عاشقم ، فکرته  هر جا همیشه

             بعد تو  روزگار  من خیلی به سختی می گذره

              فکر نکن عاشقت یه روز،عشق تو از یاد میبره

                  من هنوزم دوست دارم

           کاش  خونه قلبمو  باز  ، بیای   چراغونی  کنی

           کاش  تو حصار  زندگیت ، باز منو  زندونی  کنی

            کاشکی بیای مثل قدیم،دست تو دستام بزاری

           قول  بدی  اینبار  که  بیای ، باز منو تنهام نزاری

                  من هنوزم دوست دارم

زیبا  من  اسمتو با دنیا  عوض نمی کنم

واس خاطر  نگات  تا ته دنیا   می شکنم

                                               وقتشه  تا  بیام  و  به عاشقی عمل کنم

                                               مشکل  خیلیارو  با  این  بهونه ، حل کنم

انقدر دادمیزنم اسمتو  با  چشمای خیس

که  خودت  بهم بگی  کافیه  دیگه ننویس

                                             انقدر داد میزنم عشق تو رو تو کوه و دشت

                                           که بگن دختره از عشق تو رفت و بر نگشت

زیبا من یه عمره،دیوونه ء حرفای تو ام

عاشق امروز  و  قربونی  فردای  تو ام

                                      زیبا  ثابت  میکنم ، عاشقتم  به  هر کسی

                                              زوده اون روزی که تو به این حقیقت برسی

وقتی مُردم واسه تو بهم نریزه عالمت

سر بلندی ، که بخاطر تو مُرده مهتاب

                                                   مدت  زیادیه  ، زیبا   تو  شعرای  منه

                                                   همه عالم میدونن که  زیبا دنیای منه

اما من مجنون تر از هر عاشق و هر دیونم

کاری میکنم خودت  بهم بگی من میدونم

                                             دیوونت  ،  دختری  از  جنس  روزای  پاییزه

                                             که به عشقت میشینه،اشک بلوری میریزه

واسه ء من همیشه،قشنگترین بهونه ایی

می درخشی تنها و کلی عزیز دُردونه ایی

                                            کسی که اگه یه روز مونده به کل زندگیش

                                            به همه می گه که زیباس علت دیوونگیش

ایوون  رویا رو می خوام  بشینم   آب  پاشی  کنم

امشب میخوام هرجور شده عکس تو نقاشی کنم

                                             می خوام یه جوری  بکشم که شبیه  خودت باشه

                                              بچگیاتو    می کشم  ،    شاید     تولدت    باشه

تو  رو  چه جوری بکشم با اون چشای عسلی

جنس موهاتو چه کنم،نیست که مداد مخملی

                                                         تولدت رو  چه جوری تو فصل پاییز بکشم

                                                         لحن نگاتو با چی ،زرد و غم انگیز بکشم

اون لحظه ایی رو بکشم که تو دچار رفتنی

یا روزی رو که واسهء همیشه پهلوی منی

                                               کاشکی میشد عکس تو رو من روی دیوار بکشم

                                               دور چشات  یه عالمه ،  سیمای  خار  دار بکشم

دور  نگاه  نافذت   ،  با  گریه   توری   بکشم

اگه دلت نخواس چی،من،اینا رو زوری بکشم!

                                               دیوارو  با  کدوم  مداد ،  من   زیر   بارون   بکشم

                                              کاش میدونستم چه جوری،لیلی و مجنون بکشم

حق با تو اِ...،تو عکس تو تصویر من چرا باشه؟

می خوام یه جوری بکشم،بگی بیچاره نقاشه

                                                        میخوام بجای تصویرم،یه بید مجنون بکشم

                                                        پائینشم  موی  تو رو  ناز و پریشون بکشم

کاش میتونستم عکس تو امشب،با آب رنگ بکشم

راز  عجیب   چشماتو   ،  غریب   و  دلتنگ  بکشم

                                                      عکس قشنگ تو باید تو سایه روشن بکشم

                                                      خدا تو رو  کشیدَتِت  دیگه  چرا  من  بکشم

داستانها دارم

از دياران كه سفر كردم و رفتم بي تو.

از دياران كه گذر كردم و رفتم بي تو

بي تو ميرفتم  ميرفتم  تنها  تنها

و صبوري مرا

كوه تحسين ميكرد.

سلام من يه يار خوب ديرينم كه ديگر روي ماهش را نميبينم اگر ماهي چرا يك شب نديدم شبي در خواب ديدم بگفتنداو ستاره ي سهيل است اگر آني چرا يك شب نديدم بگوييد در آسمان يا در زمينم كجايي نو كه خوابت هم نبينم مرا نشناختي اميد جانم درست است نازنينم من همانم كه در اعماق قلبت خانه دارم و يا در ديدگان تو نهانم

سفر کردم که از یادم بری دیدم نمیشه

                                                       اخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه

غم دور از تو بودن یه بی بال و پرم کرد

                                                     نرفت از یاد من عشق سفر عاشق ترم کرد

هنوز پیش مرگتم من بمیرم تا نمیری

                                                      خوشم  با  خاطراتت  این رو  از من نگیرید

به تو  اون  شب یه حرف اتفاقی

زدم بازم  شکست  برگ  اقاقی

                  شاید  روح  و دل  تو مثل  برگن

                  شاید حرفای من  گاهی تگرگن

                                         اگه   برگا   برنجن   از    تگرگا

                                          تو   باغا  زود  میاد  پاییز مرگا

                                                                    زدی  رو  عاشقیمون  مهر باطل

                                                                   ولی حافظ  میگه  افتاده مشکل

به همون حرفا که قفلا رو شکستن

مثل  شبنم  رو  قلب  من نشستن

                     کسی رو که شبی بوسیده باشی

                     مگه  میشه  ازش  رنجیده  باشی ؟

                                               تو   تنها   انتخاب   عاشقونه

                                                برای    زندگی   تنها   بهونه

                                                                    صدات  رنگ  شقایق  رنگ بارون

                                                                  فقط میرنجی از من خیلی آسون

مجازات دل من دست رد نیس

آخه  بودن  با گلها رو بلد نیس

                        بگو بازم میشی مثل همیشه

                         نگو سخته، نگو دیگه نمیشه

                                           نگاتو  به  همه  دنیا  نمیدم

                                            تو  دنیا  هم نگاتو جا نمیدم

                                                                     قسم به هرچی  بارون شدیده

                                                                     به  هر چی  بی پناه و نا امیده

تو که قلبت مث برفا سفیده

نرنج از من آخه  از  تو  بعیده

                               خلاصه تا زمونی که تو هستی

                               نمیدم دستمو هرگز به دستی

                                                                دیگه اشکام توی چشمم درخشید

                                                                "دوست دارم "نرنج از من ببخشید

                   تقدیم به تنها بهونم برای زندگی

   نیست آگه دل تو از غم تنهایی من

                                                       تو بیا تا بشود طی شب یلدایی من

بی تو بودن غم و دردی ست که من دانم

                                                         تو که آگه نیی از آتش شیدای من

بس که شب تا به سحر اشک به دامانم ریخت

                                                         رفته از دست دگر قدرت بینایی من

خسته ام خسته ازین غربت و تنهایی و درد

                                                 بیش از این نیست دگر تاب شکیبایی من

بی تو دلمرده و افسرده ترینم برگرد!

                                                     ای نفس های تو اعجاز مسیحایی من

بی تو چون شاخه ی خشکیده ی بیدم آری

                                                           تو بیا تا برسد فصل شکوفایی من

کاش میدانستی چه قدر چشم به راهت هستم تا بیایی و مرا دست در دست نسیم تو به مهمانی فردا ببری ای که احساسم را تا فراسوی افق میخوانی پس چرا تنگ بلورین مرا از لب طاقچه مهر و وفا میرانی باز هم در تب مهتاب دگر می سوزم بی تو در تنهایی،کلبه یی میسازم باز دل میبازم شب،شب مهتابی است چشم مه در خواب است و من اینجانگران که مبادا مهتاب، درد پنهان مرا با کس دیگری گوید و من اینجا تنها،اشک غم میریزم کاش میدانستی کاش،که من دختر گمشده ی پاییزم

1)يك سالگي وبلاگ سنگ صبور مبارك و از همه ي عزيزاني كه منو سنگ صبور خودشون دونستن و هميشه و همه جا منو تنها نزاشتن ممنونم مخصوصا شاهزاده شهر سايه ها كه براي وبلاگم خيلي زحمت كشيدن

2) راستين همون كسي كه دو بار بخاطرش اپ كردم و ميخواست گلوش رو عمل كنه خدا رو شكر الان حالش خيلي خوبه

3)به همه ي دوستاي گلم كه دانشگاه سراسري مجاز به انتخاب رشته شدن تبريك ميگم و اميدوارم كه هميشه موفق و پيروز باشيد

4)از همه مهمتر روز پدر رو به همه ي آقايون عزيز مخصوصا پدر و داداشاي گل خودم تبريك ميگم واين شعر رو هم به همشون  تقديم ميكنم

گفتم پدر را دوست دارم

                       چشمم به سوي آسمان بود

                                                  خورشيد ميخنديد و گوشش

                                                                            بر گفت وگوي آسمان بود

شايد صدايم را شنيدند

                   چون هر دوشان ماندند خاموش

                                                   شد گفت وگوي شادِ آنها

                                                                            با حرفِ من گويي فراموش

كردآسمان،با چشمِ خورشيد

                      در چشمهاي من نگاهي

                                              گفتم ،مگر،اي آسمان،من

                                                                            با حرفِ خود كردم گناهي؟

او گفت:نه،اما نگاهت

                    انگار حرف ديگري داشت.

                                                ما را چرا ميديد كوچك ؟

                                                                              از ما مگر بالاتري داشت

گفتم:بله.در سينه ي من

                     مهر پدر صد آسمان است

                                            در چشم من بالا تر از او

                                                                             تنها خداوند جهان است!

سرت سبز

                     دلت شاد

                                      وجودت پر مهر

                                                                  روزت مبارك

نويسنده: سلام سنگ صبور               جمعه 30 تير1385 ساعت: 18:12

تنهايي ام را با تو قسمت ميكنم سهم كمي نيست

                                                 گسترده تر از عالم تنهايي من عالمي نيست

غم آنقدر دارم كه ميخواهم تمام فصل ها را

                                         بر سفره رنگين خود بنشانمت،بنشين غمي نيست

حواي من!بر من مگير اين خود ستايي را كه بي شك

                                                 تنها تر از من در زمين و آسمانت آدمي نيست

آيينه ام را بر دهان تك تك ياران گرفتم

                                              تا روشنم شد در ميان مردگانم همدمي نيست

همواره چون من ،نه!فقط يك لحظه خوب من بينديش

                                        لبريزي از گفتني،ولي در هيچ سويت محرمي نيست

من قصد نفي بازي گل راو باران را ندارم

                                             شايد براي من كه همزاد كويرم ،شبنمي نيست

شايد به زخم من كه مي پوشم ز چشم شهر آن را

                                             در دستهاي بي نهايت مهربانش مرهمي نيست

شايد و يا شايد هزاران شايد ديگر چه

                                              اينك به گوش انتظارم جز صداي مبهمي نيست

بازم بخاطر همون سه نفر از دوستای خوبم آپ کردم و بازم ادامه میدم

سپیده  توی  نوبته

                                 ازش  واسه  دمیدنش

                                                                        بتونه  نوبت   بگیره
فرشته ی مرگو  ببین

                                  ازت  برای   زندگیش

                                                                می خواد که فرصت بگیره
ستاره ها    مُرددن

                          می گن که وقتی تو باشی

                                                                   زشته که چشمک بزنن
بتهوون و باخ و شوپن 

                              می خوان  به افتخار  تو

                                                                      دایره  و  دمبک بزنن
کویربا التماس می گه 

                               تو آسمون واسطه شو 

                                                                      ابرا بهت نه نمی گن
اگه    اراده   بکنی

                                ابرا تا دینش می بارن

                                                                   تا تو نگی نه ، نمی رن
فرشته  ها  منتظرن

                                  گناه  ازت  سر  بزنه

                                                                      پیش  خدا  کم نیارن
زاق تو هی چوب می زنن

                                  که   از  تو  آمار  بگیرن

                                                                         اما   بهونه  ندارن

          تقدیم به تو که بهترینی

                پدرم نيز  چو  استادم  ديد                     كشت  از  تربيت   من    ازاد

               پس مرا  منت  استادم  بود                   كه به تعليم من استاد ايستاد

               هرچه  دانست  اموخت مرا                     غير   يك نكته كه ناگفته نهاد

               قدر  استاد   نكو   دانستن                     حيف   استاد  به من ياد نداد

تقديم به همه ي دوستاي عزيزم كه براي من يه معلم خوب تو زندگي بودند

لا لا لا لا نخواب ،سودی    نداره                 همون بهتر که بشماری ستاره

همون بهتر که چشمات وا بمونه                که ماه غصش نشه تنها بیداره

لا لا لا لا نخواب بازم سفر رفت                  نمی دونم به کارون یا خزر رفت

فقط  دردم  اینه  مثل  همیشه                بدون  اطلاع  و  بی  خب ر رفت

لا لا لا لا نخواب،  زندونه   دنیا                   سر   ناسازگاری   داره   با   ما

بشین بازم دعا کن واسه اونکه                   ما رو اینجا گذاشت تنهای تنها

لا لا لا لا نخواب، اون  راه  دوره                 خدا میدونه که حالش چه جوره

توی خلوت میگم اینجاکسی نیست             خداییش که دلم خیلی صبوره

لا لا لا لا نخواب، ماهو نگا کن                   من اسفند رو میارم تو دعا کن

بگو  برگرده  پیش   ما  بمونه                      کتاب  حافظ و  بردار و ، واکن

لا لا لا لا نخواب، سرما  تو  راه                  همیشه عمر خوشبختی کوتاه

میگن با یه فرشته اون رو دیدین                 دروغه ،  جون  دریا   اشتباهه

لا لا لا لا نخواب،  تنهایی  زرده                   اگه طولانی  شه مثل یه درده

اگه چشم انتظار باشی که هیچی            دروغ میگی به دل که بر میگرده

لا لا لا لا نخواب  دنیا  خسیسه                 واسه کم آدمی خوب مینویسه

یکی لبهاش تو خوابم غرق خندس          یکی پلکاش توخوابم خیس خیسه

لا لا لا لا نخواب،  عاشق یه سیبه             همیشه سرخ و تب دار و غریبه

تا اون بالاست رسیدس اما تنهاست             پایینم  که  بیفته  بی  نصیبه

لا لا لا لا نخواب تا اون  بخوابه                  بشین انقد تا که خورشید بتابه

زمونی که یقین کردم بیدار شد                بخواب با یاد عکسی که تو قابه

لا لا لا لا بخواب،  بیداره  حالا                     دیگه باید بخوابی پس لا لا لا

بخواب دیگه تو میتونی بخوابی                    ببین خورشید اومد بالای بالا

لا لا لا لا اینم بود  سر نوشتم                      این از امروزمو این از گذشتم

نمیخوابم تا تو برگردی یک روز              منم خواب رو واسه اون روز گذاشتم

ای نگاهت نخی از مخمل و  از  ابریشم

                                                 چند وقتیست که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری به تو یعنی به  همان منظر  دور

                                                 به  همان  سبز  صمیمی  به  همان باغ بلور

به همان سایه یا همان وهم،همان تصویری

                                                  که   سراغش    ز غزل های خودم  میگیری

به  همان زل زدن از فاصله ی دور  به  هم

                                                  یعنی  آن شیوه ی  فهماندن  منظور  به هم

به   تبسم   به   تکلم   به  دل  آرایی  تو

                                                   به  خموشی  به   تماشا  به   شکیبایی  تو

به نفس های تو در سایه ی سنگین سکوت

                                                  به سخن های  تو با  لهجه ی شیرین سکوت

  ا

کاش یه روز یادت بیاد که حتی سایه هامان هم به هم نزدیک بود

وقتی میخوای بشینی پای هفت سین

                                 بخواه  که،  هیچ دلی  نباشه   غمگین

یک سال از عبور سپید زمان گذشت

                                                یک  عمر بر جوانه زرد خزان گذشت

اکنون بهار  با نفس گرم  باد و  بید

                                                 از خانه و خیال و خیابانمان گذشت

انجیر پیر باغچه امشب نفس کشید

                                         یعنی که برف و شدت سرما ازآن گذشت

تنگ بلور ماهی سرخ آمدم به یاد

                                            وقتی که سال نو ز حصار مکان گذشت

سنبل اگر به سفره ما می زند لبی

                                     از عشق تازه ای است که بر باغبان گذشت

 بهار از تپه های برفی اسفند به سوی خانه تو سرازير شده است، در را به روی ترانه و سبزه باز کن

                  سال نو مبارک

یادت باشه:

 دعا کنی  نزدیک  تحویل سال

                                         هیچ آرزویی نشه هیچوقت محال

چراغها ، تيرکها ، ديوارها گوش کنيد ،

 اينها منو نمی فهمند ، اينها منو نمی فهمند ،

 اينها حتی به حرفهايم هم گوش نمی دهند ، اينها دلهاشون از سنگ است ...

آنقدر جای برايت

خالی کرده ام

که ديگر

جايی برای خودم

نمانده است

سايه مه آلودی که بر سرم بود

و مرا نظاره می کرد

طومار خاطراتی که مرا

به نظاره واميداشت

در آن طرف باغبانی که غبار بر دست داشت

و شخم انتظار می کاشت

و من

در جايی که ازآنم نبود

نشسته ام

تا حاصل بيقراری را

تقسيم کنند

که شايد پشيزی

 ... !

با تشکر از شما که منو قابل دونستین و خواستین که این مطلب از من باشه

http://shahzadeye-sayeha.blogfa.com

وقتي تو رفتي شمع روشن شبهايم خاموش شد .

پنجره رو به زيبايی و رو به خوشبختی بر رویم بسته شد.

و چشمه عشق در وجودم خشک خشک شد... .

وقتي تو رفتي آتش  غم دوري و فاصله در وجودم شعله ور شد .

 آسمان چشمانم ابري و دل گرفته شد و غروب غمگين عشق در آسمان قلبم نشست!

وقتي تو رفتي دنيا برايم عذاب شد ، و ثانيه ها برايم پر ارزش تر از گذشته شدند!

وقتي تو رفتي نگاهم دائم به ثانيه ها و لحظه هاي زندگي بود .

تا هر چه زودتر بگذردو دوباره تو را در كنار خودم احساس كنم!

وقتي تو رفتي همدم من پرندگان شدند و رفيق شب و روز من تنهايي شد!

تو كه رفتي شهر برايم غربت شد ، و خانه برايم يك زندان پراز شكنجه و عذاب شد!

تو كه رفتي چشمانم هميشه در حال بهانه گرفتن بود ، و دستهايم هميشه لرزان!

   تاوان عشق زندگی است_همین 

وقتی از مادر متولد شدم صدایی در گوشم طنین انداخت.

که بعد از این من با تو خواهم بود.

به او گفتم:تو کیستی...؟گفت غم.

فکر کردم غم عروسکی خواهد بود که من بعد ها با او بازی خواهم کرد.

ولی بعد ها فهمیدم که من عروسکی هستم در دستان غم

تنها و تهی،پا روی جاده میگذارم و چشم به کاکتوس ها دوخته ام

حجم خالی وجود خویش را در ناله های کویر،گم کرده ام

و تو،چه ماهرانه نگاهم را به آسمون بافتی و ریسمانش را به دستان باد سپردی

اگر روی فرش رویا،و در تبسم آبی دریا گاه گاهی رد پای قلبم را دیدی

به خاطر اشک های غریبانه ام بایست...

کاش فاصله ها طی میشد و این تو بودی که سبدی از حصیر بی وفایی در دست داشتی

و سیب های کال نا مهربانی را با دستان چرو کیده ات میچیدی

آیا فریادم را شنیدی؟!

هميشه غمگين ترين و رنجور ترين لحظات زندگيم توسط همان كسي ساخته شد كه شيرين ترين و بياد ماندني ترين لحظه ها را برايم ساخته بود

هر کسی که می پرد باید پای سقوطش هم بشیند.

من هم برای آرزوی پرواز در هوای عشقت پریدم.

ولی افسوس که پریدنم سقوط به اعماق ناباوری را به همراه داشت.

بله این چنین بود که من در پرواز عشقت پای غربتِ تنهایی

 نشستم!!!